Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Łodzi

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Skierniewicach w sprawie sygn. akt DZKW LD1H/00005537/22 z wniosku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Skierniewicach A. L., z udziałem Krajowego Ośrodka (...) Oddziału Terenowego w Ł., P. O. i J. O., o wpis wzmianki o wszczęciu egzekucji, w przedmiocie skargi J. O. i P. O. na wpis z dnia 27 września 2022 r., utrzymał w mocy zaskarżony wpis.

Apelacje, od powyższego orzeczenia wnieśli J. O. oraz P. O. tożsamej treści, zarzucając rozstrzygnięciu:

1.  sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym,

2.  prowadzenie postępowania zabezpieczającego na majątku, którego wartość znacznie przewyższa kwoty zabezpieczenia,

3.  sprzeczność działań wierzyciela ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem jego prawa,

4.  naruszenie słusznych interesów skarżącego,

5.  naruszenie słusznych interesów współwłaścicieli nieruchomości, dokonanie wpisu w sytuacji, gdy egzekucja winna być umorzona z uwagi na jej bezskuteczność, dokonanie wpisów nie tylko w Kw nr (...) prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej przedmiot użytkowania wieczystego, w którym udziały każdego z apelujących nie wynoszą 100%, dokonanie wpisów nie tylko w KW nr (...), ale i w innych KW bez względu na niezakończone postępowania skargowe,

6.  naruszenie prawa własności nieruchomości apelujących poprzez obciążanie ich zobowiązaniami, które ich nie dotyczą, a dotyczą tylko i wyłącznie jednego ze współwłaścicieli. Prowadzenie wobec nich czynności egzekucyjnych z tego tytułu zwłaszcza, że współwłasność ta ma charakter łączny;

7.  pomnażanie niepotrzebnych kosztów po stronie skarżącego.

W związku z tak postawionymi zarzutami każdy z apelujących wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wykreślenie wpisów Referendarza Sądowego dokonane w dziale IV Księgi Wieczystej dnia 27 września 2022 r., przynajmniej do czasu zakończenia się postępowania odwoławczego, a ponadto o zmianę dokonanego zabezpieczenia przez wierzyciela na jednej nieruchomości, a nie na wszystkich posiadanych przez skarżących.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Obie apelacje podlegały oddaleniu, jako całkowicie bezzasadne.

Zdaniem Sądu Okręgowego, orzeczenie Sądu Rejonowego odpowiada prawu i jako taki musi się ostać. Podniesione przez apelujących zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy odwołać się do treści art. 626 ⁸ § 2 k.p.c., zgodnie, z którym rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Przepis ten zakreśla granice kognicji sądu obu instancji – sądu rejonowego przy dokonywaniu wpisu i sądu odwoławczego przy rozpoznawaniu apelacji od wpisu. Powyższe oznacza, że Sąd Okręgowy również obowiązany jest zbadać treść i formę wniosku, dołączonych do niego dokumentów i treść księgi wieczystej. Sąd nie może wyjść poza ten zakres, tym samym niedopuszczalne jest przeprowadzanie jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywanie na ich podstawie ustaleń.

Dalej należy wskazać, iż badanie treści wniosku polega na sprawdzeniu, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do jego wniesienia i czy przytoczone we wniosku okoliczności mogą stanowić podstawę dokonania żądanego w nim wpisu. Badanie formy z kolei polega na sprawdzeniu, czy wniosek odpowiada wymaganiom formalnym. Badanie treści księgi wieczystej odnosi się natomiast do stanu prawnego nieruchomości (praw jawnych) ujawnionego w księdze wieczystej.

Zasadniczo, więc, sąd nie może prowadzić postępowania dowodowego poza granice określone cytowanym przepisem ani uwzględniać dalszych okoliczności niewynikających ze wskazanych w tym przepisie dowodów. Takie stanowisko zostało już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (vide: postanowienie z dnia 20 stycznia 2016 r., IV CSK 438/15, postanowienie z dnia 11 marca 2015 r. II CSK 273/14, postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. II CSK 574/13) oraz orzecznictwie sądów powszechnych. W postanowieniu z 11 marca 2015 roku Sąd Najwyższy wskazał: „ W postępowaniu wieczystoksięgowym zasadą jest, stosownie do art. 626[8] § 1 k.p.c., dokonywanie wpisu jedynie na wniosek i w jego granicach. Zakres kognicji sądu rozpoznającego wniosek o wpis, zgodnie z art. 626[8] § 2 k.p.c., obejmuje badanie jedynie wniosku, dołączonych do niego dokumentów oraz treści księgi wieczystej. Oznacza to, że wyłączone jest zarówno badanie przez sąd innych dokumentów niż dołączone do wniosku, jak i okoliczności, które nie wynikają z wniosku, dołączonych do niego dokumentów i treści księgi wieczystej, jeżeli miałyby stanowić podstawę wpisu. Niedopuszczalne jest również prowadzenie postępowania dowodowego, zmierzającego do ustalenia istnienia podstawy wpisu, która nie wynika z przedstawionych dokumentów. Sąd jest związany stanem rzeczy istniejącym w dacie złożenia wniosku oraz kolejnością jego wpływu. Zakres rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy obejmuje kontrolę prawidłowości orzeczenia sądu pierwszej instancji, dokonywaną na podstawie wniosku, dołączonych dokumentów oraz treści księgi wieczystej”.

Zatem należy podkreślić, że postępowanie wieczystoksięgowe ma charakter sformalizowany. Sąd wieczystoksięgowy w ogóle jest zwolniony z badania materialnoprawnych przesłanek, które legły u podstaw wydania orzeczenia, które stanowi podstawę wpisu. W związku z powyższym na gruncie przedmiotowej sprawy nie mogą odnieść spodziewanego skutku przytaczane przez skarżących okoliczności związane z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym przeciwko apelującym. W niniejszej sprawie sądu obu instancji w ogóle nie są uprawnione do badania, czy wierzyciel działa sprzecznie ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem prawa, albo czy wybrane sposoby prowadzenia egzekucji są niewspółmiernie uciążliwe dla apelujących.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił obie apelacje, jako bezzasadne.