Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Łodzi

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 maja 2024 r. nr (...)-2024 Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ustalił M. J. kapitał początkowy na dzień
1 stycznia 1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego Zakład przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 10,13 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od
1 stycznia 1989 r. do 31 grudnia 1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynosi 0,83%.

Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 0,83% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w ustawie powołanej w cz. I decyzji (0,83% x 1 220,89 zł = 10,13).

Zakład do ustalenia kapitału początkowego uwzględnił następujące okresy:

a)  składkowe

łącznie: 5 miesięcy, 8 dni, tj. 5 miesięcy.

b)  nieskładkowe

- 2 lata, 9 miesięcy, 0 dni – po ograniczeniu do 1/3 uwzględnionych okresów składkowych: 0 lat, 1 miesiąc, 23 dni.

- okresy sprawowania opieki nad dzieckiem (dziećmi): 3 lata, 0 miesięcy, 0 dni.

Łączny okres nieskładkowy przyjęty do obliczenia kapitału początkowego wynosi: 3 lata, 1 miesiąc, 23 dni, tj. 37 miesięcy.

Współczynnik proporcjonalny do – osiągniętego do 31 grudnia 1998 r. – wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego dla wnioskodawczyni wynosi 28,45%.

Współczynnik ten służył do obliczenia części 24% kwoty bazowej. Wysokość 24% kwoty bazowej wynosi 293,01 zł.

Do ustalenia współczynnika przyjęto:

- wiek wnioskodawczyni w dniu 31 grudnia 1998 r. – po zaokrągleniu do pełnych lat – wynoszący 35 lat;

- łączny staż ubezpieczeniowy – po zaokrągleniu w górę do pełnych lat – wynoszący 4 lata.

Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 17.518,38 zł.

Do ustalenia wysokości kapitału początkowego, Zakład nie uwzględnił okresu:

- od 1 września 1983 r. do 28 czerwca 1984 r., gdyż nie został wystarczająco udowodniony – brak świadectwa pracy.

(decyzja k. bez nr. akt kapitałowych ZUS)

Decyzją z dnia 10 maja 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17 kwietnia 2024 r., przyznał skarżącej emeryturę od 1 kwietnia 2024 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.

Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota kapitału początkowego
z uwzględnieniem waloryzacji kapitału początkowego zewidencjonowanego na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwania życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę;

- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 115.601,95 zł;

- średnie dalsze trwanie życia wynosiło 253,50 miesięcy;

- wyliczona kwota emerytury wyniosła 456,02 zł.

(decyzja z 10 maja 2024 r. k. 17-19 akt emerytalnych ZUS)

Odwołania od powyższych decyzji złożyła M. J. nie zgadzając się
z nimi i wnosząc o zaliczenie jej okresu od 1 września 1983 r. do 28 czerwca 1984 r.

(odwołania k. 3-3v. oraz k 3-3v akt VIII U 1362/24)

W odpowiedzi na odwołania organ ZUS wniósł o ich oddalenie. W uzasadnieniu Zakład wskazał m.in., iż decyzją z dnia 28 maja 2024 r. ponownie ustalono kapitał początkowy dla wnioskodawczyni, do obliczenia którego przyjęto wwpw wynoszący 3,38% (lata: 1988-1997) i uznano za udowodnione 9 miesięcy i 8 dni okresów składkowych oraz 2 lata, 4 miesiące i 28 dni okresów nieskładkowych, które po ograniczeniu do 1/3 okresów składkowych przyjęto w wymiarze 3 miesiące i 3 dni oraz 3 lata okresów opieki nad dzieckiem. Współczynnik proporcjonalny wyniósł 28,56%, a wartość kapitału początkowego na 1 stycznia 1999 r. kwotę 17.923,84 zł.

Zakład podniósł również, że decyzją z dnia 3 czerwca 2024 r. ustalono wnioskodawczyni prawo do emerytury w kwocie – po waloryzacji od 1 marca 2024 r. – 466,58 zł, tj. 0,00 zł kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji oraz 118.277,52 zł – kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego, podzielona przez średnie dalsze trwanie życia 253,50 miesiąca. Kwoty emerytury nie podwyższono do kwoty minimalnej emerytury z uwagi na brak udowodnienia łącznie 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych.

Jednocześnie organ rentowy wskazał, że do obliczenia kapitału początkowego nie uwzględniono okresu od 1 września 1983 r. do 28 czerwca 1984 r. w Państwowym Przedszkolu nr (...) w Ł. z uwagi na brak wystarczającego udowodniania powyższego okresu zatrudnienia, ponieważ nie przedłożono świadectwa pracy, a umowa o pracę z dnia 9 września 1983 r. wskazuje na datę początkową zatrudnienia 12 września 1983 r., zaś kserokopia dowodu osobistego na dzień 1 września 1983 r.

(odpowiedzi na odwołania k. 4-5 i k 4-5 akt VIII U 1362/24)

Zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2024 r. połączono sprawę VIII U 1362/24 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą VIII U 1361/24 i dalszego jej prowadzenia pod numerem VIII U 1361/24.

(zarządzenie k. 7 załączonych akt VIII U 1362/24)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

M. J. urodziła się w dniu (...)

(bezsporne)

W okresie od 12 września 1983 r. do 30 listopada 1987 r. M. J. była zatrudniona w Państwowym Przedszkolu nr (...) w Ł.. Z tytułu zatrudnienia wnioskodawczyni w okresie od 12 września 1983 r. do 30 września 1985 r. przysługiwało wynagrodzenie w wysokości 4.500 zł, a w okresie od 1 października 1985 do końca okresu zatrudnienia w kwocie 4.700 zł. W okresie ww. zatrudnienia, wnioskodawczyni przebywała na urlopie wychowawczym od 17 listopada 1984 r. do 16 listopada 1987 r.

(umowa o pracę z 9 września 1983 r. k. 7-7v. akt emerytalnych ZUS, dowód osobisty k. 9-13, akta osobowe k. 21-32)

W okresie od 1 marca 1988 r. do 30 czerwca 1988 r. wnioskodawczyni była zatrudniona
w Państwowym Przedszkolu nr (...) w Ł..

(świadectwo pracy k. 25 akt emerytalnych ZUS)

W okresie od 1 października 1985 r. do 4 lipca 1990 r. wnioskodawczyni była studentką studiów zaocznych na kierunku pedagogika.

(zaświadczenie k. 15 akt emerytalnych ZUS)

W okresie od 6 kwietnia 1990 r. do 5 września 1990 r. wnioskodawczyni pobierała zasiłek dla bezrobotnych.

(zaświadczenie k. 14 akt emerytalnych ZUS)

Sporną decyzją z dnia 9 maja 2024 r. nr (...)-2024 Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ustalił M. J. kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego Zakład przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 10,13 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od
1 stycznia 1989 r. do 31 grudnia 1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynosi 0,83%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 0,83% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w ustawie powołanej w cz. I decyzji (0,83% x 1 220,89 zł = 10,13).

Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 17.518,38 zł.

Do ustalenia wysokości kapitału początkowego Zakład nie uwzględnił okresu:

- od 1 września 1983 r. do 28 czerwca 1984 r., gdyż nie został wystarczająco udowodniony – brak świadectwa pracy.

(decyzja k. bez nr. akt kapitałowych ZUS)

Sporną decyzją z dnia 10 maja 2024 r. (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17 kwietnia 2024 r. przyznał emeryturę od 1 kwietnia 2024 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Wyliczona kwota emerytury wyniosła 456,02 zł.

(decyzja z 10 maja 2024 r. k. 17-19 akt emerytalnych ZUS)

Decyzją z dnia 28 maja 2024 r. nr (...)-2024 Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ponownie ustalił M. J. kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego Zakład przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 41,27 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od
1 stycznia 1988 r. do 31 grudnia 1997 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynosi 3,38%.

Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 3,38% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w ustawie powołanej w cz. I decyzji (3,38% x 1 220,89 zł = 41,27).

Zakład do ustalenia kapitału początkowego uwzględnił następujące okresy:

a)  składkowe

łącznie: 9 miesięcy, 8 dni, tj. 9 miesięcy.

b)  nieskładkowe

- 2 lata, 4 miesięcy, 28 dni – po ograniczeniu do 1/3 uwzględnionych okresów składkowych: 0 lat, 3 miesiące, 23 dni.

- okresy sprawowania opieki nad dzieckiem (dziećmi): 3 lata, 0 miesięcy, 0 dni.

Łączny okres nieskładkowy przyjęty do obliczenia kapitału początkowego wyniósł: 3 lata, 3 miesiące, 3 dni, tj. 39 miesięcy.

Współczynnik proporcjonalny do – osiągniętego do 31 grudnia 1998 r. – wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego dla wnioskodawczyni wynosi 28,56%.

Współczynnik ten służył do obliczenia części 24% kwoty bazowej. Wysokość 24% kwoty bazowej wynosi 293,01 zł.

Do ustalenia współczynnika przyjęto:

- wiek wnioskodawczyni w dniu 31 grudnia 1998 r. – po zaokrągleniu do pełnych lat – wynoszący 35 lat;

- łączny staż ubezpieczeniowy – po zaokrągleniu w górę do pełnych lat – wynoszący 4 lata.

Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 17.923,84 zł.

Do ustalenia wysokości kapitału początkowego Zakład nie uwzględnił okresu:

- od 1 września 1983 r. do 28 czerwca 1984 r., gdyż nie został wystarczająco udowodniony – brak świadectwa pracy.

(decyzja k. bez nr. akt kapitałowych ZUS)

Decyzją z dnia 3 czerwca 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 13 maja 2024 r. ponownie ustalił wnioskodawczyni wysokość emerytury od 1 kwietnia 2024 r., tj. od miesiąca, w którym przyznano emeryturę.

Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota kapitału początkowego
z uwzględnieniem waloryzacji kapitału początkowego zewidencjonowanego na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwania życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę;

- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 118.277,52 zł;

- średnie dalsze trwanie życia wynosiło 253,50 miesięcy;

- wyliczona kwota emerytury wyniosło 466,58 zł.

(decyzja z 3 czerwca 2024 r. k. 25-27 akt emerytalnych ZUS)

Przy uwzględnieniu spornego okresu zatrudnienia wnioskodawczyni w Państwowym Przedszkolu nr (...) w Ł., do ustalenia wartości kapitału początkowego, należy przyjąć podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 133,81 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy należy przyjąć przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1992 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósłby 10,96%.

Stosunek podstawy wymiaru składek do przeciętnego wynagrodzenia za poszczególne lata kalendarzowe wyniósłby wówczas:

- za 1983 r. – 33,89%;

- za 1984 r. – 30,71%;

- za 1985 r. – 0,00%;

- za 1986 r. – 0,00%;

- za 1987 r. – 11,19%;

- za 1988 r. – 25,51%;

- za 1989 r. – 0,00%;

- za 1990 r. – 8,32%;

- za 1991 r. – 0,00%;

- za 1992 r. – 0,00%.

Podstawę wymiaru kapitału początkowego należy ustalić w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 10,96% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w ustawie powołanej w cz. I decyzji (10,96% x 1.220,89 zł = 133,81 zł).

Do ustalenia kapitału początkowego należy przyjąć następujące okresy:

c)  składkowe

łącznie: 1 rok, 11 miesięcy i 27 dni, tj. 23 miesiące.

d)  nieskładkowe

- 1 rok, 11 miesięcy i 26 dni - po ograniczeniu do 1/3 uwzględnionych okresów składkowych: 0 lat, 7 miesięcy, 29 dni.

- okresy sprawowania opieki nad dzieckiem (dziećmi): 3 lata, 0 miesięcy, 0 dni.

Łączny okres nieskładkowy przyjęty do obliczenia kapitału początkowego: 3 lata, 7 miesięcy, 29 dni, tj. 43 miesiące.

Współczynnik proporcjonalny do – osiągniętego do 31 grudnia 1998 r. – wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego dla wnioskodawczyni wyniósłby 34,85%.

Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósłby 23.242,89 zł.

Przy uwzględnieniu kapitały w ww. kwocie, wyliczona emerytura wyniosłaby 605,04 zł tj. 0,00 zł kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji oraz 153.377,29 zł kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego, podzielona przez średnie dalsze trwanie życia 253,50 miesiąca.

(hipotetyczne wyliczenie kapitału początkowego oraz emerytury k. 45-51)

Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie ww. dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w aktach organu rentowego, jak również w aktach osobowych wnioskodawczyni uzyskanych z Archiwum przy Centrum Usług (...) w Ł.. Orzekając zaś o wysokości kapitału początkowego oraz emerytury wnioskodawczyni, Sąd oparł się o hipotetyczne wyliczenia przedstawione przez organ rentowy, które nie były kwestionowane.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Z uwagi na przedmiot sporu tytułem wstępu podkreślania wymaga, że wnioskodawczyni jako osobie urodzonej po dniu 31 grudnia 1948 r., przysługuje prawo do emerytury w myśl art. 24 i następnych ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 poz. 1631), zwanej dalej ustawą emerytalną.

Wymieniony przepis art. 24 wskazuje, że ubezpieczonym urodzonym po dniu
31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego,
co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184.

Zasady obliczania wysokości emerytury określonej w art. 24 zostały ustalone w art. 25-26 ustawy emerytalnej.

W myśl art. 26 emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 ustawy przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183 ustawy.

Z kolei z art. 25 ust. 1 ustawy wynika, że podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24 ustawy, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185.

W świetle zacytowanych przepisów jednym z podstawowych elementów obliczenia wysokości przyznanej ubezpieczonemu emerytury jest kapitał początkowy.

Zgodnie z art. 173 ust. 1-3 ustawy emerytalnej ustala się go dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek.

Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 dla osób w wieku 62 lat. Jego wartość ustala się na dzień wejścia
w życie ustawy.

Z kolei w myśl art. 174 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, wyliczenia kapitału dokonuje się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy emerytalnej, podstawę wymiaru emerytury stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek
o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176. Na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu (ust. 6).

Ponadto, przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy: okresy składkowe, o których mowa w art. 6, okresy nieskładkowe,
o których mowa w art. 7 pkt. 5 oraz okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt. 1-3
i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2.

W rozpoznawanej sprawie spór sprowadzał się do tego, czy przy wyliczaniu wysokości kapitału początkowego wnioskodawczyni, a w konsekwencji wysokości przysługującej jej emerytury, należało uwzględnić okres zatrudnienia w Państwowym Przedszkolu nr (...) w Ł. w okresie od 12 września 1983 r. do 28 czerwca 1984 r.

Odnosząc się do powyższej spornej kwestii wskazać należy, że zgodnie z § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz. U. z 2011, Nr 237, poz. 1412) środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu oraz uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty są zaświadczenia pracodawcy lub innego płatnika składek, legitymacja ubezpieczeniowa lub inny dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu lub uposażenia. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. obowiązuje od 23 listopada 2011 r. i ma zastosowanie do wniosków w sprawach świadczeń złożonych od daty jego wejścia w życie. Zastąpiło ono rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. z 1983 r., Nr 10, poz. 49, ze zm.), które dowody uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokości określało w sposób podobny. I tak zgodnie z § 20 pkt. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. – środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość zarobku lub dochodu stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty dla pracowników były zaświadczenia zakładów pracy wystawione według wzoru ustalonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych albo legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca wpisy dotyczące okresów zatrudnienia i wysokości osiąganych zarobków.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wysokość wynagrodzenia musi być ustalona w sposób ścisły.

Orzeczenia Sądu Najwyższego jakie zapadły jeszcze na gruncie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. są zgodne co do tego, że ograniczenie co do środków dowodowych wynikające z § 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. obowiązujące w postępowaniu przed organem rentowym nie ma zastosowania w postępowaniu sądowym przed Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wysokość zarobków, której pochodną jest podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne, jest faktem mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.), który w postępowaniu przed sądem może być udowadniany wszelkimi środkami dowodowymi, które sąd uzna za celowe
i pożądane. Wysokość uzyskiwanego uposażenia może być zatem ustalana także przy pomocy innych pisemnych środków dowodowych pochodzących od pracodawcy, czy też nawet dowodów pośrednich, nie wyłączając zeznań świadków – aczkolwiek wskazujących wprost na wysokość wynagrodzenia zainteresowanego (tak: wyrok Sądu Najwyższego z 25 lipca 1997 r., II UKN 186/97, OSNP 1998/11/342; wyrok Sądu Najwyższego z 14 czerwca 2006 r., I UK 115/06, OSNIPiUS 2007, nr 17-18, poz. 257, str. 753).

Przy czym nie jest możliwe obliczanie wysokości emerytury wyłącznie na podstawie twierdzeń wnioskodawcy. Twierdzenia te muszą być udowodnione. Nie jest rzeczą sądu zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.) (tak: wyrok Sądu Najwyższego z 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96, OSNC z 1997 r., z. 6-7, poz. 76; wyrok Sądu Najwyższego z 7 października 1998 r., II UKN 244/98, OSNAPiUS 1999, nr 20, poz. 662).

W toku postępowania sądowego przedłożono dotyczącą ubezpieczonej M. J. dokumentację w postaci akt osobowych uzyskanych z Archiwum przy Centrum Usług (...) w Ł., które dotyczyło spornego okresu zatrudnienia w Państwowym Przedszkolu nr (...) w Ł.. Z dokumentacji tej w sposób jednoznaczny wynika, że wnioskodawczyni była zatrudniona w powyższym zakładzie pracy, we wskazanym powyżej okresie. Z dokumentacji tej wynika również wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawczynię dochodów.

Po uwzględnieniu powyższego spornego okresu zatrudnienia, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego – obliczony na podstawie najkorzystniejszego dla wnioskodawczyni dziesięciolecia od 1983 r. do 1992 r. - wyniósł 10,96%, wysokość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniosła 23.242,89 zł, a wysokość emerytury przysługującej wnioskodawczyni – 605,04 zł. Powyższe wyliczenia Sąd przyjął zgodnie
z niezakwestionowanym hipotetycznym wyliczeniem przedstawionym przez ZUS.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy w Łodzi, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c., zmienił zaskarżone decyzje, o czym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.