VIII U 1857/24 - uzasadnienie Sąd Okręgowy w Łodzi z 2024-10-08

Sygn. akt VIII U 1857/24

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14.08.2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił Z. S. prawa do świadczenia wspierającego.

W uzasadnieniu ZUS wskazał, że nie może przyznać ubezpieczonemu świadczenia wspierającego, ponieważ liczba punktów wsparcia w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia wydanej przez (...) nie uprawnia go do przyznania świadczenia wspierającego.

Jednocześnie ZUS dookreślił, że prawo do świadczenia wspierającego można uzyskać:

1)  w 2024 r. - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, (...) określił potrzebę tę na poziomie:

• od 87 do 100 punktów albo

• od 70 do 86 punktów, o ile po 31 grudnia 2023 r. opiekunowi przysługiwało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna,

2)  w 2025 r. - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, (...) określił potrzebę tę na poziomie:

• od 78 do 100 punktów albo

• od 70 do 77 punktów, o ile po 31 grudnia 2023 r. opiekunowi przysługiwało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna,

3)  w 2026 r. - jeżeli w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, (...) określił potrzebę tę na poziomie od 70 do 100 punktów.

ZUS ustalił, że (...) w decyzji z 01.07.2024 r., znak: 10/003537/2024/1, ustalił ubezpieczonemu potrzebę wsparcia na poziomie 77 punktów na okres od 28.02.2024 r. do 28.02.2031 r.

Ponadto ustalił także, że z organu gminy opiekunowi nie przysługiwało na dzień 1 stycznia 2024 r. lub później świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna.

ZUS przytaczając treść art. 3 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i art. 71 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniu wspierającym wskazał, że na dzień rozpatrywania wniosku o świadczenie wspierające nie przysługuje osobie, która posiada decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia, w której (...), określił liczbę punktów wsparcia na poziomie 77 punktów i na osobę tę opiekunowi nie przysługiwało na dzień 1 stycznia 2024 r. lub później z organu gminy świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna.

Oznaczało to, jak argumentował organ rentowy, że zgodnie z ustalonym ubezpieczonemu poziomem potrzeby wsparcia, prawo do świadczenia wspierającego może uzyskać najwcześniej od dnia 1 stycznia 2026 r., pod warunkiem, że złoży do ZUS nowy wniosek o przyznanie świadczenia wspierającego.

(decyzja w aktach ZUS załączonych do sprawy)

Odwołanie od w/w decyzji złożył Z. S. kwestionując orzeczenie (...) w zakresie orzeczenia o potrzebie wsparcia na poziomie 77 punktów na okres od 28.02.2024 r. do 28.02.2031 r. Wniósł o wydanie nowej decyzji na świadczenie wspierające w ramach 87 -100 punktów adekwatnie do obecnego stanu chorobowego z prawem do świadczenia wspierającego od lutego 2024 roku.

(odwołanie – k. 3-4)

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego odrzucenie powołując się na treść przepisu art. 30 ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym.

(odpowiedź na odwołanie – k. 14-15)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Z. S. urodził się w dniu (...)

(okoliczność bezsporna)

(...) w decyzji z dnia 01.07.2024 r. ustalił wnioskodawcy poziom potrzeby wsparcia wyrażony w wartości punktowej w skali 0-100 na poziomie 77 punktów na okres do 28.02.2031 r.

(decyzja – k. 8-8 verte)

W dniu 19.07.2024 r. J. S. pełnomocnik Z. S. złożyła do ZUS wniosek o świadczenie wspierające dla osoby z niepełnosprawnością.

(wniosek w aktach ZUS załączonych do sprawy)

W dniu 14.08.2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wydał zaskarżoną decyzję. ZUS ustalił też, że opiekunowi nie przysługiwało na dzień 1 stycznia 2024 r. lub później świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna.

(decyzja w aktach ZUS załączonych do sprawy)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie podlega odrzuceniu.

Z dniem 1 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym, która wprowadziła nowe rozwiązania w systemie świadczeń dla osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów.

Ustawa ta określa warunki nabywania prawa do świadczenia mającego na celu wsparcie osób z niepełnosprawnościami, które mają największe trudności w samodzielnym funkcjonowaniu oraz zasady przyznawania i wypłacania tego świadczenia.

Celem świadczenia wspierającego jest udzielenie osobom niepełnosprawnym mającym największą potrzebę wsparcia pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych tych osób.

Ustalenie prawa do świadczenia wspierającego następuje na wniosek osoby uprawnionej złożony do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 3 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz.U.2023.1429) stanowi, że świadczenie wspierające przysługuje osobie w wieku od ukończenia 18. roku życia posiadającej decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 6b3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 100, 173, 240, 852, 1234 i 1429), w której potrzebę wsparcia określono na poziomie od 70 do 100 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Zgodnie z art. 64 ust 1 w/w ustawy, osoba wymagająca opieki:

1) na którą przyznano na podstawie przepisów dotychczasowych prawo do świadczenia pielęgnacyjnego albo specjalnego zasiłku opiekuńczego, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 43, albo prawo do zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 51,

2) na którą przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 43 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

- może otrzymać świadczenie wspierające od dnia 1 stycznia 2024 r., także w przypadku, gdy w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, potrzebę tę określono na poziomie od 70 do 89 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39, o ile spełnia warunki uprawniające do tego świadczenia, z uwzględnieniem art. 9 ust. 2 i art. 26.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wysokość świadczenia wspierającego ustala się zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 pkt 3-6 (art. 64 ust 2 w/w ustawy).

Natomiast art. 71 powyższej ustawy stanowi, że ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., z wyjątkiem:

1) art. 4 ust. 1:

a) pkt 3 - w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie 85 i 86 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39,

b) pkt 4,

c) pkt 5 - w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie 78 i 79 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39

- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.;

2) art. 4 ust. 1:

a) pkt 5 - w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę tę określono na poziomie 75-77 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39,

b) pkt 6

- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

W 2024 roku świadczenie wspierające otrzymują wyłącznie osoby, które uzyskają od 87 do 100 punktów w skali oceny wsparcia, czyli największą liczbę punktów. W 2025 roku o świadczenie wspierające mogą ubiegać się osoby, które mają od 78 do 86 punktów po ustaleniu poziomu potrzeby wsparcia. W 2026 osoby, które mają od 70 do 77 punktów. Decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia wydawana jest na taki sam okres, na jaki dana osoba ma orzeczenie o niepełnosprawności, nie dłużej jednak niż na 7 lat.

W niniejszej sprawie wnioskodawca uzyskał decyzję z dnia 01.07.2024 r. w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia na poziomie 77 punktów na okres do 28.02.2031 r. Osoby, które mają co najmniej 70 punktów, mogą uzyskać świadczenie wspierające od 2024 roku, pod warunkiem, że po 31 grudnia 2023 roku opiekunom tych osób będzie przysługiwało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna wypłacanego przez organ gminy. Dostępna w sprawie dokumentacja wskazuje natomiast, że opiekunowi nie przysługiwało z organu gminy na dzień 1 stycznia 2024 r. lub później świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna. Tym samym mając na uwadze powyższe, zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił Z. S. prawa do świadczenia wspierającego, podnosząc w uzasadnieniu że niemożliwym było przyznanie ubezpieczonemu świadczenia wspierającego, ponieważ liczba punktów wsparcia w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia wydanej przez (...) nie uprawniała go do przyznania świadczenia wspierającego.

Od powyższej decyzji ZUS z dnia 14.08.2024 r. wnioskodawca złożył odwołanie do tutejszego sądu.

Art. 30 ust. 3 i ust. 4 ustawy o świadczeniu wspierającym stanowi, że w postępowaniu z odwołania od decyzji w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wspierającego nie podlega kontroli sądowej decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia. W przypadku zaś oparcia odwołania od decyzji w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wspierającego wyłącznie na zarzutach dotyczących decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, sąd odrzuca odwołanie.

W ocenie Sądu Okręgowego, odwołanie wnioskodawcy złożone w niniejszej sprawie, w którym to ubezpieczony zakwestionował wydane w stosunku do niego orzeczenie (...) opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia.

Oznacza to, iż w świetle zacytowanych wyżej przepisów jest ono niedopuszczalne, bowiem wnioskodawca rzeczonym odwołaniem wniósł o wydanie przez ZUS nowej decyzji w przedmiocie prawa do uzyskania świadczenia wspierającego wskazując, że w 2024 r. stan jego zdrowia uprawnia go odmiennie niż przyjął to w decyzji (...) do uzyskania od 87 do 100 punktów w skali oceny wsparcia i tym samym przyznania świadczenia wspierającego.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 30 ust 3 i ust 4 ustawy o świadczeniu wspierającym odwołanie wnioskodawcy odrzucił.

Na marginesie należy wspomnieć, że przepisy prawa owszem zezwalają na wypłatę świadczenia wspierającego dla osób, w tym wnioskodawcy dla których poziom potrzeby wsparcia ustalono na poziomie od 75 do 77 punktów, jednak w tym zakresie wejdą one w życie dopiero od 1 stycznia 2026 r. W takiej sytuacji wnioskodawca z ustalonym już poziomem potrzeby wsparcia jeżeli chciałby ubiegać się o przyznanie prawa do świadczenia wspierającego może złożyć w tym przedmiocie ponowny wniosek.

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Agnieszka Kurczewska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Łodzi
Osoba, która wytworzyła informację:  Anna Przybylska
Data wytworzenia informacji: