Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Łodzi

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26.09.2022 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpoznaniu wniosku z dnia 30.06.2022 r. odmówił T. D. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 29.08.2022 r. ustaliła, iż T. D. nie jest niezdolny do pracy, tym samym nie spełnia warunków do przyznania świadczenia.

/decyzja k. 83 akt ZUS/

Odwołanie od powyższej decyzji złożył T. D., wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, że jego stan zdrowia spowodowany urazem kolana, nieefektywnym zabiegiem operacyjnym artroskopii, zakwalifikowanie go do kolejnego zabiegu operacyjnego uzasadnia stwierdzenie, iż jest osobą częściowo niezdolną do pracy - nie jest w stanie wykonywać pracy.

/odwołanie k. 3-4 /

W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, wskazując argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

/odpowiedź na odwołanie k. 9/

Na rozprawie w dniu 28.10.2024 r. poprzedzającej wydanie wyroku ustanowiony w toku procesu pełnomocnik z urzędu wnioskodawcy radca prawny poparł odwołanie i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołania.

/ końcowe stanowisko procesowe stron protokół z rozprawy z dnia 28.10.2024 r. 00:01:07 -00:02:33/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca T. D. urodzony (...) , z wykształcenia jest kaletnikiem. Pracował jako operator wtryskarek i przy wykończeniu wnętrz. Do 30.09.2016 r. wnioskodawca pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy z przyczyn psychiatrycznych. Do 15.07.2022 r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne ze względów ortopedycznych. Nie ma orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

/ bezsporne, zeznania wnioskodawcy protokół z rozprawy z dnia 9.09.2024 r. 00:11:05-00:12:42 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami 00:04:02-00:10:45 /

W dniu 30.06.2022 r. wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

/ wniosek k. 1-3 akt ZUS/

Lekarz Orzecznik ZUS rozpoznał u wnioskodawcy stan po leczeniu operacyjnym uszkodzonej ML kolana prawego w styczniu 2021 r. bez upośledzenia sprawności ruchowej, astmę oskrzelową. Orzeczeniem Lekarza Orzecznika z dnia 17.08.2022 stwierdzono, że z uwagi na posiadane schorzenia, nie stwierdza się u wnioskodawcy naruszenia sprawności organizmu w stopniu uzasadniającym długotrwałą niezdolność do pracy.

/opinia lekarska k. 105-106 dokumentacji medycznej ZUS, orzeczenie k. 45 akt ZUS/

W dniu 17.08.2022 do ZUS wpłynął sprzeciw wnioskodawcy od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS i żądanie rozpatrzenia sprawy przez Komisję Lekarską ZUS. Wnioskodawca podniósł, że z uwagi na stan zdrowia wbrew zapatrywaniu Lekarza Orzecznika jest niezdolny do pracy.

/sprzeciw – k. 108 dokumentacji medycznej ZUS/

Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 29.08.2022 r. , rozpoznając u wnioskodawcy przebyte leczenie artroskopowe, uszkodzonej ML prawego kolana bez istotnego ograniczenia sprawności, astmę oskrzelową łagodną. Zaburzenia osobowości, w całości podtrzymała wnioski Lekarza Orzecznika nie stwierdzając u ubezpieczonego ograniczenia sprawności organizmu dającego podstawy do orzeczenia niezdolności do pracy na poziomie posiadanych kompetencji zawodowych.

/opinia lekarska k. 112 dokumentacji medycznej akt ZUS, orzeczenie k. 46 akt ZUS/

W wyniku powyższego orzeczenia, Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 29.08.2022r., organ rentowy zaskarżoną decyzją, odmówił T. D. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

/decyzja k. 83 akt ZUS/

W sądowym badaniu przez biegłego pulmonologa , u wnioskodawcy stwierdza się uszkodzenie łękotki bocznej prawego stanu kolanowego, uszkodzenie chrząstki, torbiele podkolanowe, chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa wielopoziomową, dyskopatie, zwyrodnienia wielostawowe, stan po złamaniu żeber, jako współistniejące astmę oskrzelową (...) , migrenę wymagająca leczenia farmakologicznego, zespół depresyjno - lękowy z myślami oraz próbą S. Przewlekle zapalenie błony śluzowej żołądka -jatrogenne. U wnioskodawcy astma oskrzelowa lekka o łagodnym przebiegu klinicznym z dobrą reakcją na stosowane leki wziewne, nie wymagająca intensyfikacji leczenia - w obecnym stopniu zaawansowania nie czyni wnioskodawcy ze stanowiska pulmonologa osobą niezdolna do pracy zarobkowej zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Ze względów profilaktycznych przeciwskazana jest praca wymagająca dużego wysiłku fizycznego

/ pisemna opinia biegłego z zakresu chorób płuc A. M. (1) k. 29- 30/

Ze względów ortopedycznych, u wnioskodawcy rozpoznaje się stan po artroskopii kolana prawego 7.07.2021 r. Z ortopedycznego punktu widzenia wnioskodawca jest zdolny do pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Stwierdzane w naocznym badaniu ortopedycznym nieznaczne odstępstwa od normy nie są przeciwwskazaniem do wykonywania pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.

Dokumentacja potwierdza, że wnioskodawca 30.11.2021 r. otrzymał skierowanie w celu objęcia leczeniem szpitalnym z powodu uszkodzenia MM i ML kolana prawego. Skierowanie to było wystawione w trybie stabilnym, co oznacza, że nie było wskazań do pilnego leczenia operacyjnego. W przypadku skierowania na leczenie szpitalne w trybie planowym okres oczekiwania na operację nie jest jednoznaczny z niezdolnością do pracy. W takim przypadku niezdolność do pracy ustala się od dnia przyjęcia do szpitala. Do chwili obecnej wnioskodawca nie miał wykonanej ponownej artroskopii kolana prawego a sprawność prawego stawu kolanowego mimo braku leczenia operacyjnego jest tylko nieznacznie ograniczona.

/ pisemna opinia biegłego ortopedy P. S. k. 56 -58/

W Sądowym badanu psychiatrycznym, u odwołującego się, rozpoznaje się mieszane zaburzenia osobowości. Wnioskodawca - jak wynika z dokumentacji zawartej w aktach sprawy oraz wywiadu przeprowadzonego podczas badania, a także badań psychologicznych, z uwagi na rozpoznawane mieszane zaburzenia osobowości przejawia wyraźne skłonności do działań impulsywnych bez uwzględniania ich konsekwencji, ma trudności do podtrzymywania działań, które nie wiążą z natychmiastową gratyfikacją, ma niską tolerancję frustracji i niski próg wyzwalania agresji. Powód w życiu dokonywał prób suicydalnych. Obecnie badany jest w wyrównanym stanie psychicznym, z wywiadu wiadomo, iż pozostaje pod opieką psychiatryczną i przyjmuje zalecane leki (neurotop i pemazynę).Brak jest obecnie przesłanek do stwierdzenia całkowitej czy częściowej niezdolności do pracy z przyczyn psychiatrycznych.

/ pisemna opinia biegłego psychiatry A. M. (2) k. 84-106/

Wnioskodawca nadal odczuwa dolegliwości ze strony kolana prawego.

/zeznania wnioskodawcy protokół z rozprawy z dnia 9.09.2024 r. 00:11:05-00:12:42 w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami 00:04:02-00:10:45/

Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał w oparciu o załączone akta organu rentowego, dokumentację lekarską w tym dokumentację medyczną przedłożoną przez wnioskodawcę , opinię biegłych pulmonologa, ortopedy i psychiatry. Wskazane opinie Sąd uznał za wiarygodne, zostały bowiem one sporządzone przez biegłych o specjalności właściwej z punktu widzenia schorzeń, na jakie cierpi wnioskodawca. Biegli nadto w sposób wyczerpujący określili schorzenia, jakie występują u T. D. i kompleksowo ocenili ich znaczenie dla jego zdolności do pracy, odnosząc swą ocenę do kwalifikacji zawodowych. Wydane w sprawie opinie są logiczne, spójne i rzetelnie opisują stan zdrowia ubezpieczonego, stanowiąc tym samym wiarygodne źródło dowodowe. Opinie zostały wydane w oparciu o pełną dokumentację medyczną wnioskodawcy oraz po uprzednim zbadaniu ubezpieczonego i nie były przez niego kwestionowane. Wnioskodawca podnosił wyłącznie, iż nadal odczuwa dolegliwości związane z urazem kolana.

Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:

Odwołanie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2024.1631 t.j.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1.  jest niezdolny do pracy;

2.  ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3.  niezdolność do pracy powstała w wymienionych okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W myśl art. 57 ust. 2 warunku, o którym mowa w przepisie ust. 1 pkt 3 art. 57, nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

Zgodnie z art. 58 ust. 1 i 2 w/w ustawy warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony jeżeli wynosi on łącznie co najmniej 5 lat dla osób u których niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Okres ten powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed dniem złożenia wniosku o świadczenie lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.

Zgodnie z art. 58 ust.4 warunku powyższego nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny i jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art. 12 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne /art. 13 ust. 1/.

Warunki wskazane w art. 57 w/w ustawy muszą być spełnione łącznie by istniały podstawy do przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

W odniesieniu do odwołującego się nie został spełniony warunek niezdolności do pracy.

Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego w tym opinii biegłych pulmonologa, ortopedy i psychiatry skarżący przy uwzględnieniu posiadanych przez niego schorzeń, jest jednak zdolny do wykonywania pracy zgodnie z kwalifikacjami. W ocenie Sądu biegli klarownie wyjaśnili dlaczego w taki właśnie sposób ocenili zdolność wnioskodawcy do wykonywania pracy zarobkowej. Opinie biegłych oceniające stan zdrowia ubezpieczonego tłumaczą dlaczego naruszenie sprawności organizmu skarżącego nie przekłada się na brak zdolności świadczenia przez niego pracy. Brak jest przy tym, w ocenie Sądu, podstaw by kwestionować rzetelność i merytoryczną poprawność wskazanych opinii, zostały one bowiem sporządzone zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą w zakresie stanowiącym jej przedmiot. Biegli na podstawie przedstawionej dokumentacji leczenia i badania wnioskodawcy zdiagnozowali schorzenia ubezpieczonego, ocenili stopień ich zaawansowania, oraz jednoznacznie wypowiedzieli się co do sprawności organizmu wnioskodawcy i wpływu dolegliwości na jego zdolność do pracy. WW zgodnie uznali, iż w chwili obecnej brak jest przesłanek do stwierdzenia całkowitej czy częściowej niezdolności do pracy ubezpieczonego Sąd podzielił opinię biegłych uznając, że były pełne, jasne i nie prowadziły do sprzecznych wniosków. Opinii tych nie kwestionował ostatecznie też odwołujący wskazując jednak na fakt odczuwania określonych dolegliwości.

Podkreślić należy, że przy ocenie opinii biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego. (por wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1987 roku, II URN 228/87, (...) Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2018 r.III AUa 1328/17 Legalis numer 1824314). Sposób motywowania oraz stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opinii biegłych jest jednym z podstawowych kryteriów oceny dokonywanej przez Sąd, niezależnie od kryteriów zgodności z zasadami wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego oraz podstaw teoretycznych opinii (tak postanowienie SN z 27 listopada 2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001 nr 4 poz. 84). Tylko brak w opinii fachowego uzasadnienia wniosków końcowych, uniemożliwia prawidłową ocenę jej mocy dowodowej (wyrok SN z 2000-06-30 II UKN 617/99 OSNAPiUS 2002/1/26). Sąd nie jest obowiązany dążyć do sytuacji, aby opinia biegłego (biegłych) przekonała strony sporu. Wystarczy, że opinia jest przekonująca dla sądu, który wiążąco ocenia, czy biegły wyjaśnił wątpliwości zgłoszone przez stronę. Granicę obowiązku prowadzenia przez sąd postępowania dowodowego wyznacza podlegająca kontroli instancyjnej ocena, czy dostatecznie wyjaśniono sporne okoliczności sprawy (wyr. SN z 25.9.1997 r., II UKN 271/97, OSNP 1998, Nr 14, poz. 430). Dostateczne wyjaśnienie okoliczności spornych w sprawie nie jest równoznaczne z uzyskaniem dowodu korzystnego dla strony niezadowolonej z faktów wynikających z dowodów dotychczas przeprowadzonych (wyrok SN z 28 lutego 2001 roku, II UKN 233/00 L.). O nabyciu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy nie mogą przesądzać subiektywne odczucia osoby ubezpieczonej. /III AUa 12/21 - wyrok SA Szczecin z dnia 21-04-2021/

Na gruncie rozpoznawanego przypadku jeszcze raz wskazać należy iż wydający w sprawie opinię biegli jednoznacznie stwierdzili, iż na dzień wydania zaskarżonej decyzji, stwierdzane u wnioskodawcy naruszenie sprawności organizmu nie powoduje obecnie jego nawet częściowej niezdolności do wykonywania pracy zarobkowej. Sąd przy tym nie neguje – wynika to bowiem również z treści opinii, iż wnioskodawca jest osobą obciążoną licznymi schorzeniami zarówno somatycznymi jak i dolegliwościami o podłożu psychiatrycznym (czego świadomość mieli także opiniujący w sprawie biegli) , jednakże powyższe samo w sobie żadną miarą nie może być utożsamiane z niezdolnością do pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych). Biologiczny stan kalectwa lub choroba, które nie powodują naruszenia sprawności organizmu w stopniu mającym wpływ na zdolność do pracy dotychczas wykonywanej lub innej mieszczącej się w ramach posiadanych lub możliwych do uzyskania kwalifikacji, przesądzają o braku prawa do świadczenia rentowego. /III AUa 812/20 - wyrok SA Lublin z dnia 21-10-2020/ Sam fakt występowania dysfunkcji organizmu w związku ze schorzeniami wnioskodawcy nie determinuje istnienia jego niezdolności do pracy, istotne jest czy i w jakim zakresie schorzenia te wpływają na utratę zdolności do pracy. Oceny w tym przedmiocie dokonują biegli, posiadający odpowiednie wiadomości specjalne, w oparciu o dokumentację medyczną oraz wyniki badania odwołującego się. /III AUa 128/21 - wyrok SA Lublin z dnia 01-07-2021/.

Wnioskodawca, w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów z uwagi na posiadane schorzenia nie jest osobą niezdolną do pracy zarobkowej zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. W konsekwencji wobec braku dowodów potwierdzających stanowisko ubezpieczonego, żądanie odwołania zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania wnioskodawcy prawa o renty nie mogło zostać zaakceptowane.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 ¹⁴§ 1 kpc oddalił odwołanie wnioskodawcy jako bezzasadne.

O zwrocie kosztów pomocy prawnej, udzielonej wnioskodawczyni z urzędu, Sąd orzekł, na podstawie § 15 ust. 2 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14.05.2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 764) - postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28.03.2024r. w sprawie I CSK 1642/23 .