Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Łodzi

UZASADNIENIE

Decyzją z 31 lipca 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych - (...) Oddział w Ł. stwierdził, że F. S. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności:

1.  podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym, tj. ubezpieczeniu emerytalnemu, ubezpieczeniom rentowym oraz ubezpieczeniu wypadkowemu od 7 lipca 2020 r. do 11 marca 2022 r. i od 16 sierpnia 2022 r.

2.  miesięczne podstawy wymiaru składek wynoszą:

a.  na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, tj. emerytalne, rentowe oraz wypadkowe

za miesiąc – 07/2020 r. – 2529,19 zł;

za miesiące – od 08/2020 r. do 12/2020 r. – 3136,20 zł;

za miesiące – od 01/2021 r. do 12/2021 r. – 3155,40 zł;

za miesiące – od 01/2022 r. do 02/2022 r. – 3553,20 zł;

za miesiąc – od 03/2022 r. – 1260,81 zł;

za miesiąc – od 08/2022 r. – 1833,91 zł;

za miesiące – od 09/2020 r. do 12 2022 r. – 3553,20 zł;

za miesiące – od 01/2023 r. do 12/2023 r. – 4161,00 zł;

za miesiące – od 01/2024 r. do 06/2024 r. 4694,40 zł;

b.  na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne

za miesiące – od 07/2020 r. do 12/2020 r. – 8052,02 zł;

za miesiące – od 01/2021 r. do 05/2021 r. – 8484,76 zł;

za miesiąc – 06/2021 r. – 12727,14 zł;

za miesiące – od 07/2021 r. do 12/2021 r. – 16969,52 zł;

za miesiąc – 01/2022 r. – 24884,16 zł;

za miesiąc – 02/2022 r. – 18663,12 zł;

za miesiące – 03/2022 r. i od 08/2022 r. do 10/2022 r. – 6221,04 zł;

za miesiące – od 11/2022 r. do 12/2022 r. – 12442,08 zł;

za miesiące – od 01/2023 r. do 07/2023 r. – 13931,88 zł;

za miesiące – od 08/2023 r. do 12/2023 r. – 20897,82 zł;

za miesiące – od 01/2024 r. do 06/2024 r. – 23303,55 zł;

c.  na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy

za miesiąc – 07/2020 r. – 2529,19 zł;

za miesiące – od 08/2020 r. do 12/2020 r. – 3136,20 zł;

za miesiące – od 01/2021 r. do 12/2021 r. – 3155,40 zł;

za miesiące – od 01/2022 r. do 02/2022 r. – 3553,20 zł;

za miesiąc – 03/2022 r. – 1260,81 zł;

za miesiąc – 08/2022 r. – 1833,91 zł,

za miesiące – od 09/2022 r. do 12/2022 r. – 3553,20 zł;

za miesiące – od 01/2023 r. do 12/2023 r. – 4161,00 zł;

za miesiące – od 01/2024 r. do 06/2024 r. – 4694,40 zł.

(decyzja k. 56-61 akt ZUS)

F. S. odwołał się od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości i zarzucając:

1.  błąd ustaleń faktycznych poprzez oparcie rozstrzygnięcia o niepełny materiał dowodowy w sytuacji gdy oczekiwane dowody zarówno od rosyjskiego pracodawcy jak i z (...) mają kluczowe znaczenie dla sprawy;

2.  naruszenie prawa procesowego poprzez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego, z uwagi na wydanie decyzji nie czekając na zgromadzenie dowodów przez stronę mogących potwierdzić błędne wnioski organu.

W konsekwencji odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w celu uzupełnienia materiału dowodowego przez skarżącego, który potrzebuje około 6 miesięcy czasu na uzyskanie kompletu materiału dowodowego z kilku państw, w tym dwóch toczących wojnę. Wniósł nadto o zasądzenie od organu na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu odwołujący podnosił, że nie jest rezydentem Polski od wielu lat, a od 25 lutego 2021 r. jest rezydentem (...), zaś wcześniej, w latach 2020-2021 mieszkał pracował i był rezydentem (...) i w zakresie ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego opłacał składki na terenie (...).

W ocenie skarżącego, w przypadku osób, które są rezydentami podatkowymi innego kraju, jak Rosja zastosowanie mogą mieć przepisy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz dwustronne umowy międzynarodowe. Odwołujący podniósł także, iż w latach 2020-2021 był delegowany na Ukrainę jako pracownik i wolontariusz.

Odwołujący podniósł również, że zgodnie z rozporządzeniem WE nr 883/2004 osoba powinna być ubezpieczona w kraju, w którym wykonuje pracę – zdaniem skarżącego zatem – jeżeli osoba wykonuje działalność na Malcie i tam jest rezydentem podatkowym, podlega maltańskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych, co zwalnia ją z obowiązku opłacania składek w Polsce.

(odwołanie k. 3-16)

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania oraz
o zasądzenie od płatnika na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa radcowskiego wg. norm prawem przepisanych. (odpowiedź na odwołanie k. 17-18)

Na rozprawie w dniu 15 maja 2025 r. bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku pełnomocnik wnioskodawcy poparł odwołanie, a pełnomocnik organu rentowego wniósł
o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (końcowe stanowiska stron e-protokół rozprawy z 15 maja 2025 r. 00:14:26-00:18:35 – płyta CD k. 162)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

F. S. (ur. (...)) w 2014 r. wyjechał do (...) i tam pracował. W 2015 r. firma, w której pracował ubezpieczony, prowadziła działalność na terenie (...). Wtedy rozpoczął pracę także na terenie (...), w ten sposób, że 90 dni pracował w (...), a dalsze 90 w (...). W następnych latach większość czasu pracował w (...) w firmie (...). Około roku 2018-2019 ubezpieczony otrzymał kartę pobytu, co wiązało się z ubezpieczeniem społecznym w Federacji Rosyjskiej.

W 2019 r. ubezpieczony wrócił do (...) i od tego czasu tam pracował i był ubezpieczony. W momencie rozpoczęcia pandemii S.-C.-2, wraz z kilkoma współpracownikami, przeniósł się na wyspę K. P. położoną na terytorium (...). Wyjeżdżając do (...) z (...) nadal był zatrudniony w firmie rosyjskiej. W (...) pracował zdalnie. Pod koniec 2020 r. stracił zatrudnienie u rosyjskiego pracodawcy.

(przesłuchanie wnioskodawcy e-protokół rozprawy z 15 maja 2025 r. 00:13:31-00:14:26 – płyta CD k. 162 w zw. z e-protokołem rozprawy z 20 marca 2025 r. 00:09:10-00:43:27 – płyta CD k. 121, informacje z KRS dotyczące spółek, których wnioskodawca jest wspólnikiem k. 7-39 akt ZUS, rozliczenia składek ubezpieczeniowych składane organowi rosyjskiemu k. 89-100, ukraińska karta tymczasowego pobytu k. 101-103)

Będąc w (...) odwołujący kupił polską spółkę i przekształcił do tego, by zajmowała się na terenie Polski sprzedażą oraz montażem urządzeń fotowoltaicznych i nazwał ją (...). Początkowo była to jedna spółka – spółka z o.o., później wnioskodawca utworzył też spółkę komandytową, której komandytariuszem była spółka z o.o. (...) to w lipcu 2020 roku. Zakładając tę spółkę wnioskodawca był jeszcze zatrudniony u rosyjskiego pracodawcy. Później założył kolejne spółki działające na terenie Polski, m.in. spółkę (...), która zajmuje się remontem mieszkań. Skarżący spodziewa się, że spółka ta przyniesie mu dochód dopiero w bieżącym roku. Pozostałe spółki nie przyniosły jeszcze żadnego dochodu. (przesłuchanie wnioskodawcy e-protokół rozprawy z 15 maja 2025 r. 00:13:31-00:14:26 – płyta CD k. 162 w zw. z e-protokołem rozprawy z 20 marca 2025 r. 00:09:10-00:43:27 – płyta CD k. 121, informacje z KRS dotyczące spółek, których wnioskodawca jest wspólnikiem k. 7-39 akt ZUS)

Wnioskodawca wrócił do Polski w sierpniu 2020 r., nadal będąc pracownikiem rosyjskiej spółki (...). Następnie rozpoczął podróże po świecie i ostatecznie osiadł na Malcie, gdzie jednak nie podjął żadnego zatrudnienia. O. wówczas firmę w (...), a później w (...). W tym czasie odwołujący prowadził również działalność na terenie Polski w opisanych polskich spółkach. Wnioskodawca prowadził sprawy spółki (...) przekształconej następnie z (...) z pomocą pracowników, z którymi regularnie kontaktował się co tydzień bądź dwa. Natomiast spółki (...) spółka z o.o., (...) spółka z o.o., OSIEDLE (...) spółka z o.o. oraz (...) spółka. z o.o. nie zatrudniały nigdy żadnych pracowników. W ramach prowadzenia spraw spółki (...) (której przedmiotem działalności jest wynajem nieruchomości) wnioskodawca zawarł umowę z firmami zewnętrznymi – jedną, która wykonywała remont nieruchomości, drugą - której zadaniem było sprawowanie nadzoru nad nieruchomością oraz trzecią – biurem nieruchomości, która zajmowała się wynajmem. Odwołujący nie był zatrudniony na podstawie umowy o pracę ani umowy cywilnoprawnej w żadnej ze spółek, w której był wspólnikiem ani nie pobierał wynagrodzenia z tytułu sprawowania funkcji w zarządzie. (zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z 15 maja 2025 r. 00:13:31-00:14:26 – płyta CD k. 162 w zw. z e-protokołem rozprawy z 20 marca 2025 r. 00:09:10-00:43:27 – płyta CD k. 121)

Na terenie (...) wnioskodawca odprowadzał podatek od dywidend związanych działalnością, którą prowadził na terenie Kazachstanu. (zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z 15 maja 2025 r. 00:13:31-00:14:26 – płyta CD k. 162 w zw. z e-protokołem rozprawy z e-protokołem rozprawy z 20 marca 2025 r. 00:09:10-00:43:27 – płyta CD k. 121)

Ubezpieczony od 25 lutego 2021 r. posiada status rezydenta na terytorium (...). (dokument rezydenta w kopercie k. 82)

Wnioskodawca nie był objęty ubezpieczeniem społecznym na terenie (...). Nie prowadził tam działalności gospodarczej ani nie był zatrudniony. (zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z 15 maja 2025 r. 00:13:31-00:14:26 – płyta CD k. 162 w zw. z e-protokołem rozprawy z e-protokołem rozprawy z 20 marca 2025 r. 00:09:10-00:43:27 – płyta CD k. 121)

F. S. w następujących okresach był jedynym wspólnikiem następujących spółek z ograniczoną odpowiedzialnością zarejestrowanych w Polsce:

- (...) spółki z o.o. z siedzibą w K. (nr KRS: (...)) – od 7 lipca 2020 r. do 17 grudnia 2021 r., której przedmiotem działalności było m.in. wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, spółka obecnie jest wykreślona z KRS;

- OSIEDLE (...) spółki z o.o. z siedzibą w Z. (nr KRS: (...)) – od 7 czerwca 2021 r. do 1 lutego 2022 r., której przedmiotem działalności była m.in. realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków;

- ART. (...) spółki z o.o. z siedzibą w Z. (nr KRS: (...)) – od 16 lipca 2021 r. do 7 lutego 2022 r., której przedmiotem działalności było m.in. kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek;

- (...) spółki z o.o. z siedzibą w Z. (nr KRS: (...)) – od 15 lipca 2021 r. do 18 stycznia 2022 r. oraz od 16 sierpnia 2022 r., której przedmiotem działalności była m.in. sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw;

Od 21 sierpnia 2023 r. jest także jedynym wspólnikiem (...) spółki z o.o. z siedzibą w W. (nr KRS: (...)), której przedmiotem działalności jest m.in. pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych.

Oprócz tego w okresie od 8 lipca 2020 r. do 11 marca 2022 r. F. S. był komandytariuszem (...) spółki z o.o. sp.k. z siedzibą w K. (nr KRS: (...)), której przedmiotem działalności była m.in. działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne, spółka obecnie jest wykreślona z KRS;

Od 25 listopada 2022 r. jest komandytariuszem (...) spółki z o.o. sp. k. z siedzibą w K. (nr KRS: (...)), której przedmiotem działalności jest m.in. pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami.

(informacje z KRS dotyczące spółek k. 7-39 akt ZUS)

Odwołujący od 30 stycznia 2023 r. jest zgłoszony do ubezpieczeń społecznych jako zleceniobiorca innego płatnika, jednak podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tego tytułu w przeliczeniu na okres miesiąca jest niższa od najniższej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. (bezsporne)

Zgodnie ze sprawozdaniem (...) spółki (...) za okres od 16 lipca 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. bilans spółki zamykał się sumą bilansową wynoszącą 5.414.617,70 zł, a rachunek zysków i strat wykazał stratę netto w kwocie 42.745,77 zł; za okres od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. bilans zamykał się sumą bilansową wynoszącą 6.357.389,56 zł, a rachunek zysków i strat wykazał stratę netto w kwocie 20.517,53 zł; za okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. spółka odnotowała zysk netto w 39.317,77 zł. (uchwały Zgromadzenia wspólników spółki (...) k. 129-131)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane powyżej dokumenty oraz przesłuchanie wnioskodawcy, które Sąd uznał za wiarygodne – co jeszcze jednak nie sprawia, że Sąd podziela ocenę prawną sytuacji wnioskodawcy, którą on prezentuje.

Jednocześnie Sąd na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 2 i 5 pominął wniosek dowodowy
o zwrócenie się do Funduszu Emerytalnego (...) o udzielenie informacji dotyczących okresów i tytułów podlegania na terenie (...) ubezpieczeniom społecznym przez ubezpieczonego oraz podstaw wymiaru składek ubezpieczonego – jako mający wykazać fakt nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy, a także zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania. Sąd miał tu na uwadze, iż nawet jeżeli skarżący rzeczywiście w części spornych okresów podlegałby ukraińskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych jako pracownik, to
i tak nie miałoby to zaczernia dla ustalenia podlegania w tym czasie polskim ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu. Umowa z dnia 18 maja 2012 r. między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą o zabezpieczeniu społecznym nie wyłącza możliwości podlegania ubezpieczeniom społecznym w obu tych państwach jednocześnie – co Sąd w sposób bardziej szczegółowy wyjaśni w rozważaniach prawnych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Odwołanie podlega oddaleniu jako bezzasadne.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 350; dalej: ustawa systemowa) osoby prowadzące pozarolniczą działalność na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu.

Z kolei zgodnie z art. 12 ustawy systemowej, ubezpieczeniu wypadkowemu obowiązkowo podlegają osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (za wyjątkiem bezrobotnych pobierających zasiłek dla bezrobotnych lub świadczenie integracyjne, posłów do Parlamentu Europejskiego, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 lipca 2004 r. o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 11, 19-22, art. 6a i art. 7, oraz osób niepodejmujących zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, o których mowa w art. 6c ust. 1).

Jak natomiast stanowi art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej, za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się m.in. wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej.

W myśl zaś art. 9 ust. 2a ustawy systemowej, osoba, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 (a zatem osoba wykonująca pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia), prowadząca jednocześnie pozarolniczą działalność, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu tej działalności, jeżeli
z tytułu wykonywania umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy
o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz współpracy przy wykonywaniu tych umów podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jest niższa od najniższej podstawy wymiaru składek dla osób prowadzących pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 18 ust. 8. Może ona dobrowolnie, na swój wniosek, być objęta ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi również z tytułu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 (czyli np. z tytułu zlecenia).

Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy systemowej, osoba prowadząca kilka rodzajów działalności pozarolniczej jest objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z jednego wybranego przez siebie rodzaju działalności.

Zgodnie natomiast z art. 13 pkt 4 ustawy systemowej, w brzmieniu obowiązującym do 17 września 2021 r., obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu podlegały osoby prowadzące pozarolniczą działalność – od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie art. 36aa oraz przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

W myśl art. 13 pkt 4a ustawy systemowej, który zaczął obowiązywać 18 września 2021r. wspólnicy jednoosobowych spółek z o.o. podlegają obowiązkowi ubezpieczeń społecznych – od dnia wpisania spółki do KRS albo od dnia nabycia udziałów w spółce do dnia wykreślenia spółki z KRS albo zbycia wszystkich udziałów w spółce, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności przez spółkę zostało zawieszone na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, natomiast wprowadzony jednocześnie pkt 4b artykułu 13 stanowi, że wspólnicy spółki jawnej, partnerskiej lub komandytowej oraz komplementariusze w spółce komandytowo-akcyjnej - od dnia wpisania spółki do Krajowego Rejestru Sądowego albo od dnia nabycia ogółu praw i obowiązków w spółce do dnia wykreślenia spółki z Krajowego Rejestru Sądowego albo zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności przez spółkę zostało zawieszone na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

Natomiast zgodnie z art. 104 i art. 107 ust. 1 obowiązującej w dniu wydania decyzji ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U.
z 2025 r. poz. 214 zez zm. – obecnie analogiczne regulacje znajdują się w art. 259 oraz 265 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia Dz. U. z 2025 r. poz. 620), obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym mowa z art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, wynoszących w przeliczeniu na okres co najmniej miesiąca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę opłacają osoby prowadzące pozarolniczą działalność za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych w trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne.

Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Solidarnościowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1848 ze zm.) do obowiązkowych składek na Fundusz stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące obowiązkowych składek na Fundusz Pracy. Natomiast art. 5 ust. 1 i 2 tej ustawy stanowi, iż Poboru składek na Fundusz dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Składki na Fundusz płatnik składek oblicza łącznie ze składkami na Fundusz Pracy w wysokości sumy stóp procentowych tych składek i wykazuje
w deklaracji rozliczeniowej w łącznej kwocie.

Zgodnie natomiast z art. 81 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1285 ze zm., dalej ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej) podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób prowadzących pozarolniczą działalność stanowiła zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami z zysku. Do 31 grudnia 2021 r., zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, prowadzący pozarolniczą działalność, który uzyskiwał przychody z więcej niż jednego z rodzajów działalności określonych w ust. 5, opłacał składkę na ubezpieczenie zdrowotne odrębnie od każdego rodzaju działalności, z zastrzeżeniem ust. 3. Stosownie zaś do art. 82 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, rodzajami działalności były m.in. działalność gospodarcza prowadzona na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych czy działalność gospodarcza prowadzona w formie jednoosobowej spółki z o.o. oraz w formie sp.k.

Zgodnie zaś z art. 81 ust. 2za ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, który został wprowadzony od 1 stycznia 2022 r. ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pozostałych osób prowadzących działalność pozarolniczą wymienionych w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, innych niż wskazane w ust. 2, 2e, 2z i 2zaa (do których to osób odwołujący się nie należy), stanowi kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami z zysku.

W myśl natomiast art. 82 ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ubezpieczony prowadzący pozarolniczą działalność, który uzyskiwał przychody z więcej niż jednego rodzaju działalności określonych w ust. 5, opłacał składkę na ubezpieczenie zdrowotne odrębnie od każdego rodzaju działalności, z zastrzeżeniem ust. 4, który stanowił, że jeżeli ubezpieczony prowadzący działalność pozarolniczą uzyskuje przychody z więcej niż jednej spółki w ramach tego samego rodzaju działalności, o której mowa w ust. 5 pkt 1-5, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest odrębnie od każdej prowadzonej spółki.

Zgodnie zaś z art. 82 ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. jeżeli ubezpieczony, o którym mowa w art. 81 ust. 2z lub 2za, uzyskuje przychody z więcej niż jednego z rodzajów działalności określonych w ust. 5, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana odrębnie od każdego rodzaju działalności, z zastrzeżeniem ust. 4. Ustęp 4 tego artykułu stanowi natomiast, że jeżeli ubezpieczony, o którym mowa w art. 81 ust. 2z lub 2za, uzyskuje przychody z więcej niż jednej spółki w ramach tego samego rodzaju działalności, o której mowa w ust. 5 pkt 1-5 (czyli m.in. działalności gospodarczej prowadzonej w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej), składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest odrębnie od każdej prowadzonej spółki.

Mając zatem na uwadze powyższe przepisy, organ rentowy prawidłowo ustalił podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za poszczególne sporne okresy. Podkreślić należy przy tym, że odwołujący nie kwestionował wysokości ustalonych przez organ rentowy podstaw wymiaru składek, a samo w sobie podleganie ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu na terytorium RP. W ocenie skarżącego, w jego sytuacji prawnej nie powinien on w ogóle podlegać powyższym ubezpieczeniom w spornych okresach, z uwagi na zamieszkiwanie i uzyskiwanie dochodów w innych państwach niż RP.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do możliwości zastosowania w sytuacji skarżącego przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i uznania, że przynajmniej w części spornych okresów podlegał on w zakresie ubezpieczeń społecznych ustawodawstwu maltańskiemu, to należy przytoczyć tu art. 13 powyższego rozporządzenia, który stanowi, iż:

1. osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną w dwóch lub więcej państwach członkowskich, podlega:

a) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, jeżeli wykonuje znaczną część pracy w tym państwie członkowskim; lub

b) jeżeli nie wykonuje znacznej części pracy w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania:

(i) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstwa lub pracodawcy, jeżeli jest zatrudniona przez jedno przedsiębiorstwo lub jednego pracodawcę; lub

(ii) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstw lub pracodawców, jeżeli jest zatrudniona przez co najmniej dwa przedsiębiorstwa lub co najmniej dwóch pracodawców, których siedziba lub miejsce wykonywania działalności znajduje się tylko w jednym państwie członkowskim; lub

( (...)) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstwa lub pracodawcy, innego niż państwo członkowskie jej zamieszkania, jeżeli jest zatrudniona przez dwa lub więcej przedsiębiorstw lub dwóch lub więcej pracodawców, których siedziba lub miejsce wykonywania działalności znajduje się w dwóch państwach członkowskich, z których jedno jest państwem członkowskim jej zamieszkania; lub

(iv) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, jeżeli jest zatrudniona przez dwa lub więcej przedsiębiorstw lub dwóch lub więcej pracodawców, a co najmniej dwa z tych przedsiębiorstw lub dwóch z tych pracodawców mają siedzibę lub miejsce wykonywania działalności w różnych państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie miejsca zamieszkania.

2. Osoba, która normalnie wykonuje pracę na własny rachunek w dwóch lub w kilku Państwach Członkowskich podlega:

a) ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, jeżeli wykonuje znaczną część pracy w tym Państwie Członkowskim lub

b) ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się centrum zainteresowania dla jej działalności, jeżeli osoba ta nie zamieszkuje w jednym z Państw Członkowskich, w których wykonuje ona znaczną część swej pracy.

3. Osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną i pracę na własny rachunek w różnych Państwach Członkowskich podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, w którym wykonuje swą pracę najemną lub, jeżeli wykonuje taką pracę w dwóch lub w kilku Państwach Członkowskich, ustawodawstwu określonemu zgodnie z przepisami ust. 1.

4. Osoba, która jest zatrudniona jako urzędnik służby cywilnej przez jedno Państwo Członkowskie, i która wykonuje pracę najemną i/lub pracę na własny rachunek w jednym lub w kilku Państwach Członkowskich, podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, któremu podlega zatrudniająca ją administracja.

5. Osoby, o których mowa w ust. 1 do 4, traktowane są, do celów stosowania ustawodawstwa określonego zgodnie z tymi przepisami, tak jak gdyby wykonywały każdy swoją pracę najemną lub pracę na własny rachunek i jakby uzyskiwały cały swój dochód w zainteresowanym Państwie Członkowskim.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że sam fakt, że wnioskodawca ma miejsce zamieszkania na Malcie, przebywa tam przez większość roku czy nawet posiada tam status rezydenta, nie przesądza jeszcze o tym, że podlega on maltańskiemu ustawodawstwu
w zakresie ubezpieczeń społecznych.

Odwołujący nie wykazał bowiem w toku postępowania przed organem rentowym i przed sądem, że legitymuje się jakimkolwiek tytułem do podlegania ubezpieczeniom społecznym na terytorium (...). Przedstawiony przez niego dokument stwierdza jedynie, że jest on rezydentem (...) w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, tj. że przebywa tam co najmniej 183 dni w roku podatkowym. Dokument ten w najmniejszym stopnie nie pozwala natomiast na przyjęcie, że odwołujący podlegał na Malcie ubezpieczeniom społecznym.

Co więcej, z przesłuchania samego odwołującego wynika, że nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu na Malcie – nie był tam zatrudniony ani nie prowadził działalności gospodarczej. Wskazał wprost, że nie prowadził tam działalności gospodarczej, gdyż nie opłacałoby mu się tam inwestować oraz że jedynie odprowadzał w tym kraju podatek od dywidend związanych działalnością, którą prowadził na terenie Kazachstanu. Nie przedstawił przy tym żadnych dokumentów potwierdzających, że w tym kraju były za niego odprowadzane składki na ubezpieczenia społeczne, albo takie składki sam za siebie odprowadzał.

Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżący nie udowodnił faktu podlegania maltańskiemu ustawodawstwu w zakresie ubezpieczeń społecznych.

W przypadku skarżącego, w tej części spornych okresów, gdy zamieszkiwał on na Malcie, zachodziła zatem sytuacja opisana art. 13 ust. 2 lit. b) rozporządzenia 883/2004 – pomimo, że zamieszkiwał na terenie tego państwa, centrum zainteresowania dla jego działalności gospodarczej w postaci siedzib spółek z. o.o. oraz sp.k. znajdowało się na terenie Polski – a zatem podlegał on polskiemu ustawodawstwu w zakresie ubezpieczeń społecznych.

Na marginesie można zastanawiać się również czy skoro – jak twierdzi wnioskodawca – mieszkając na Malcie, często bywał też w Polsce, to czy w ogóle nie należy wnioskodawcy traktować jak osobę tak naprawdę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, a nie na Malcie.

Odnosząc się zaś do stanowiska strony odwołującej, że skarżący nie powinien podlegać ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu w Polsce, gdyż podlegał ubezpieczeniom w (...) oraz w (...) i były tam za niego odprowadzane składki, podkreślić należy, iż twierdzenia te są chybione i pozbawione są jakichkolwiek podstaw.

Nie ma w szczególności racji odwołujący podnosząc, iż zastosowanie mogłyby mieć przepisy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wskazać bowiem należy, iż umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczą wyłącznie podatków, a nie zaś wszelkich danin publicznoprawnych – w tym składek na ubezpieczenia społeczne czy składek zdrowotnych.

Obowiązująca natomiast umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a R. Federacji Rosyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzona w M. dnia 22 maja 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. nr 125 poz. 569) w art.2 ust. 1 wskazuje, że niniejsza umowa dotyczy, bez względu na sposób poboru, podatków od dochodu i od majątku lub części ogólnego dochodu albo ogólnego majątku, które pobiera się na rzecz każdego Umawiającego się Państwa.

Zgodnie zaś z art. 2 ust. 3 umowa ta ma zastosowanie do istniejących w czasie zawarcia umowy następujących polskich podatków:

1) podatku dochodowego od osób prawnych,

2) podatku dochodowego od osób fizycznych,

3) podatku rolnego.

Natomiast art. 2 ust. 4 umowy stanowi, że niniejsza umowa będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub podobnego rodzaju, o których mowa w ustępie 1, które po podpisaniu niniejszej umowy będą wprowadzone obok istniejących podatków lub w ich miejsce, w tym podatki podobne do istniejących w jednym Umawiającym się Państwie, lecz nie stosowane w drugim Umawiającym się Państwie, a które mogą być następnie wprowadzone w tym drugim Państwie. Właściwe władze Umawiających się Państw będą informowały się wzajemnie o zasadniczych zmianach, jakie zaszły w ich ustawodawstwach podatkowych.

Z powyższych przepisów w najmniejszym stopniu nie wynika zatem, by można było rozciągać zawarte w niej regulacje także na inne daniny publicznoprawne, w tym na składki na ubezpieczenia społeczne. Gdyby wolą stron tej umowy było objęcie regulacjami również składek, a nie tylko podatków, z pewnością byłyby one wymienione w art. 2 ust. 3 tej umowy. W momencie zawierania powyższej umowy międzynarodowej, składki na ubezpieczenie społeczne funkcjonowały już przecież w Polsce od lat.

Z wyżej wskazanych przyczyn, w niniejszej sprawie nie znajdą również zastosowania: Konwencja między R. Rzeczypospolitej Polskiej a R. Ukrainy
w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. nr 63 poz. 269), ani też umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z między R. Rzeczypospolitej Polskiej a R. (...) w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z 7 stycznia 1994 r. (Dz. U. z 1995 r. nr 49 poz. 256).

Kwestia koordynacji zabezpieczeń społecznych regulowana jest w istocie odrębnymi od umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które dotyczą tylko podatków, umowami
o zabezpieczeniu społecznym.

Obecnie Polska jest związana jedynie z następującymi umowami zawartymi z państwami nie będącymi członkami Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, ani nie będącymi Konfederacją Szwajcarską:

- umową z dnia 16 stycznia 1958 r. między R. Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
a R. Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U.
z 1959 r. nr 19 poz. 114), która obecnie ma zastosowanie odniesieniu do: (...) i (...), (...) oraz (...) (pozostałe państwa powstałe po rozpadzie Jugosławii są bowiem członkami UE),

- umową z dnia 6 kwietnia 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Macedonii
o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2007 r. nr 229 poz. 1686),

- umową z dnia 2 kwietnia 2008 r. o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (Dz. U. z 2009 r. nr 46 poz. 374),

- umową z dnia 2 kwietnia 2008 r. o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą (Dz. U. z 2009 nr 133 poz. 1095),

- umową z dnia 25 lutego 2009 r. o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Korei (Dz. U. z 2010 r. nr 35 poz. 192),

- umową z dnia 7 października 2009 r. między Rzecząpospolitą Polską a Australią o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2010 r. nr 172 poz. 1160),

- umową z dnia 18 maja 2012 r. między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1373),

- umową z dnia 9 września 2013 r. między Rzecząpospolitą Polską a Mołdawią o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2014 r. poz. 1460),

- porozumieniem z dnia 3 czerwca 2015 r. o zabezpieczeniu społecznym między R. Rzeczypospolitej Polskiej a R. Q. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1513),

- umową z dnia 22 listopada 2016 r. między Rzecząpospolitą Polską a Państwem Izrael
o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2021 r. poz. 505),

- umową z dnia 17 października 2017 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Turcji
o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2021 r. poz. 770),

- umową z dnia 24 stycznia 2018 r. między Rzecząpospolitą Polską a Mongolią
o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1189),

- umową z dnia 13 lutego 2019 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białorusi
o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2022 r. poz. 575).

Z powyższego wykazu wynika zatem, że Polska nie ma zawartej umowy koordynującej zabezpieczenie społeczne z Federacją Rosyjską. Stąd też fakt, że ubezpieczony pracował na terytorium tego państwa, na rzecz rosyjskiego pracodawcy i były odprowadzane za niego składki do rosyjskiej instytucji zabezpieczenia społecznego, nie ma wpływu na jednoczesne podleganie w tym czasie obowiązkowi ubezpieczenia społecznego na terytorium Polski.

Co zaś dotyczy kwestii podlegania wnioskodawcy ustawodawstwu ukraińskiemu, to wskazać należy, iż art. 6 umowy z dnia 18 maja 2012 r. między Rzecząpospolitą Polską
a Ukrainą o zabezpieczeniu społecznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1373) stanowi, że jeżeli artykuły 7 i 8 niniejszej umowy nie stanowią inaczej, osoba, do której stosuje się niniejsza umowa podlega ustawodawstwu tej umawiającej się strony, na której terytorium wykonuje pracę.

Przepis art. 7 powyższej umowy stanowi natomiast, iż:

1. Jeżeli osoba zatrudniona u pracodawcy zarejestrowanego na terytorium jednej Umawiającej się Strony, zostanie wysłana na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, celem wykonywania pracy na rachunek tego pracodawcy, podlega ona ustawodawstwu pierwszej Umawiającej się Strony, pod warunkiem, że przewidywany okres wykonywania pracy nie przekracza 24 miesięcy. Jeżeli okres wykonywania pracy przedłuży się ponad 24 miesiące, ustawodawstwo pierwszej Umawiającej się Strony jest nadal stosowane przez kolejny okres nie przekraczający 36 miesięcy, pod warunkiem, że władza właściwa drugiej Umawiającej się Strony, lub instytucja upoważniona przez tę władzę, udzieli na to zgody.

2. Osoba prowadząca działalność na własny rachunek, wykonująca zwykle swą działalność na terytorium jednej Umawiającej się Strony, która przenosi czasowo tę działalność na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, podlega ustawodawstwu pierwszej Umawiającej się Strony przez okres wykonywania tej działalności, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące.

3. Podróżujący personel przedsiębiorstwa transportowego, działającego na terytoriach obu Umawiających się Stron, podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, na której terytorium przedsiębiorstwo jest zarejestrowane.

4. Załoga statku morskiego podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, pod której banderą statek pływa.

5. Urzędnicy i osoby z nimi zrównane podlegają ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony, której administracja ich zatrudnia.

6. Członkowie personelu misji dyplomatycznych oraz urzędów konsularnych podlegają postanowieniom Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 roku oraz Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 roku.

Natomiast zgodnie z art. 8 umowy, władze właściwe obu Umawiających się Stron lub wyznaczone przez nie instytucje mogą, za obopólną zgodą, ustalić wyjątki od postanowień artykułów 6 i 7 ustępy od 1 do 5 w odniesieniu do jakiejkolwiek osoby lub grupy osób, w ich interesie.

Powyższa umowa nie zawiera zatem rozwiązań prawnych analogicznych do rozwiązań istniejących na gruncie art. 13 rozporządzenia 883/2004.

Wobec czego uznać należy, że z umowy międzynarodowej z 18 maja 2012 r., w przypadku gdy ubezpieczony spełnia warunki podlegania ubezpieczeniom w obu państwach - stronach, podlega on co do zasady ubezpieczeniom w każdym z tych państw, a nie jak ma to miejsce na gruncie rozporządzenia 883/2004 – tylko w jednym państwie.

Wyjątki od tej reguły – określonej w art. 6 ww. umowy, zostały przy tym ściśle określone w art. 7 i 8 tej umowy i nie dotyczą one sytuacji odwołującego. Skarżący nie był bowiem wysyłany przez pracodawcę ukraińskiego do Polski, ani polskiego do (...), nie był osobą prowadzącą działalność na własny rachunek, wykonującą zwykle swą działalność na terytorium jednego z tych państw, która przeniosła czasowo tę działalność na terytorium drugiej, z pewnością nie należał również do podróżującego personelu przedsiębiorstwa transportowego, załogi statku morskiego, nie był urzędnikiem ani członkiem personelu dyplomatycznego czy konsularnego. Nie został także dla niego ustalony wyjątek zgodnie z art. 8 umowy.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że nawet gdy za ubezpieczonego byłyby odprowadzane składki na ubezpieczenia społeczne do ukraińskiej instytucji ubezpieczeniowej w związku z czym podlegał on ukraińskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych, to powyższa umowa międzynarodowa nie wyklucza sytuacji, by wnioskodawca podlegał jednocześnie polskiemu ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jako jednoosobowy wspólnik spółek z o.o. czy też komandytariusz spółek komandytowych.

Odnosząc się na koniec do podnoszonej przez stronę skarżącą kwestii, iż spółki, których skarżący był jednoosobowym wspólnikiem czy komandytariuszem, bądź to w ogóle nie prowadzą działalności, bądź odnotowują tylko stratę – w związku z tym wnioskodawca nie powinien podlegać ubezpieczeniom jako wspólnik tych spółek, to należy wskazać, że zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą podstawę podlegania ubezpieczeniom społecznym stanowi samo posiadanie statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego, a nie faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej przez spółkę . (zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2021 r., (...) USKP 1/21, OSNP 2021, nr 12, poz. 136, postanowienie Sądu Najwyższego z 23 lipca 2024 r., I (...) 2/24, LEX nr 3769531)

Obowiązek ubezpieczenia wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest powiązany jedynie z posiadaniem przez niego takiego statusu prawnego, a nie z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jedyny wspólnik spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością podlega zatem obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym na podstawie tytułu określonego w art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej. Z treści tego przepisu wynika bowiem, że samo posiadanie statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością decyduje o podleganiu przez niego ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej (art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy systemowej). (zob: postanowienie Sądu Najwyższego z 30 listopada 2021 r., (...) 366/21, LEX nr 3271599).

Mając na uwadze powyższy pogląd, dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji nie ma zatem znaczenia, iż spółki, których wspólnikiem był skarżący generowały straty.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako niezasadne.

O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie 2. sentencji wyroku na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c., zasądzając od F. S. na rzecz organu rentowego kwotę 360 złotych – stosownie do treści § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.).

Zgodnie zaś z art. 98 § 1 ¹ k.p.c. od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. O obowiązku zapłaty odsetek sąd orzeka z urzędu.

SSO Paulina Kuźma